PTH პარათირეოიდული ჰორმონი

დამატებითი ინფორმაცია

პასუხის დრო (სამუშაო დღე) | Time to results

1-2

ანალიზის შესრულების ლოკაცია | Where is performed

Georgia

65.00

ზოგადი ინფორმაცია:

პარათირეოიდული ჰორმონი (PTH) არის პოლიპეპტიდი, რომელიც სინთეზირდება პარათირეოიდული ჯირკვლების მიერ. მისი ბიოსინთეზი იწყება პრეპრო-ჰორმონით, რომელიც თანმიმდევრულად გარდაიქმნება პრო-ჰორმონად და ჰორმონად და გამოიყოფა სისხლში.

ღვიძლში მოხვედრის შემდეგ, ჰორმონი ახალ ტრანსფორმაციებს განიცდის : PTH-C, PTH-N და PTH-M სახით. ბიოლოგიურად აქტიურია მხოლოდ ამინ ჯგუფების შემცველი მოლეკულები (PTH-N). სისხლში მოცირკულირე PTH მოლეკულების 90% არააქტიური PTH-C-ია. ისინი მეტაბოლიზდება თირკმელებში, თირკმელების უკმარისობის შემთხვევაში სისხლში მათი დაგროვება შეინიშნება.

პარათირეოიდული ჰორმონის მთავარი ფუნქციაა კალციუმსა და ფოსფორს შორის ფიზიოლოგიურ ფარგლებში თანაფარდობის შენარჩუნება. მისი მოქმედება გამოიხატება შრატისა და იონურ კალციუმის კონცენტრაციის ზრდაში და შრატში ფოსფორის კონცენტრაციის დაქვეითებაში. PTH სეკრეციის მარეგულირებელი მთავარი ფაქტორი არის კალციუმის რაოდენობა პლაზმაში.

ჰიპერპარათირეოიდიზმი იწვევს ჰიპერკალციემიას, ჰიპოფოსფატემიას და ჰიპერკალციურიას. ამ მდგომარეობამ შეიძლება გამოიწვიოს დეჰიდრატაცია, თირკმლის ქვები, ჰიპერტენზია და ოსტეოპოროზი. ჰიპერპარათირეოიდიზმი ყველაზე ხშირად პირველადია და ვითარდება ადენომის შედეგად. ის ასევე შეიძლება იყოს მეორადი, რაც ხშირად აღინიშნება თირკმელების უკმარისობის დროს. ჰიპოპარათირეოიდიზმი ვითარდება ფარისებრი ჯირკვლის ქირურგიული ოპერაციის ან აუტოიმუნური დაავადებების შემდეგ.

პარათირეოიდული ჰორმონის დონე დამოკიდებულია და მოქმედებს ორგანიზმში სხვა მოლეკულების დონეზე. ჰიპერკალციემია ბლოკავს PTH სეკრეციას. ჰიპოკალციემია იწვევს პარათირეოიდული ჰორმონის სეკრეციის მომატებას, რაც ზრდის თირკმელებით კალციუმის რეაბსორბციას, ისევე როგორც ძვლების მიერ მის მომატებულ რეზორბციას, რაც საბოლოოდ იწვევს კალციუმის დონის ნორმალიზებას. ფოსფატის იონებს უშუალო გავლენა არ აქვთ ჰორმონის სეკრეციაზე, მაგრამ მათ შეუძლიათ მასზე გავლენა მოახდინონ კალციუმის დონის მეშვეობით.

ვიტამინი D3 ასევე ამცირებს PTH -ს სეკრეციას. პარათირეოიდული ჰორმონი ზრდის მაგნიუმის რეაბსორბციას და ამცირებს კალიუმის და ნატრიუმისას. ამ მიზეზების გამო, რეკომენდებულია პარათირეოიდული ჰორმონის ერთდროული ტესტირება სხვა პარამეტრებთან ერთად, როგორიცაა საერთო კალციუმი, საერთო ფოსფორი, მაგნიუმი და კრეატინინი.

როდის ჩავიტაროთ ტესტი ?

PTH ტესტირება რეკომენდებულია საეჭვო ჰიპერპარათირეოზის დროს. ამ მდგომარეობის ზოგიერთი ძირითადი სიმპტომია:

  • ოსტეოპოროზი და ძვლის ადვილი მოტეხილობები;
  • თირკმლის ქვები;
  • ხშირი შარდვა;
  • მუცლის ტკივილი;
  • მარტივი დაღლილობა და სისუსტე;
  • დეპრესია ან მეხსიერების დაქვეითება;
  • ძვლის და სახსრების ტკივილი;
  • გულისრევა, ღებინება ან მადის დაკარგვა.

პარათირეოიდული ჰორმონის ტესტირება ასევე შესაძლებელია შრატში კალციუმის დონის დაქვეითებისას.

პარათირეოიდული ჰორმონის (PTH) ტესტირება შესაძლებელია კალციუმის მომატებულ დონესთან დაკავშირებული სიმპტომების დროს:

  • დაღლილობა;
  • გულისრევა;
  • მუცლის ტკივილი;
  • წყურვილი.

PTH ტესტირება ასევე რეკომენდებულია კალციუმის დონის დაქვეითებასთან დაკავშირებული სიმპტომების დროს:

  • მუცლის ტკივილი;
  • კუნთების კრუნჩხვები;
  • თითების დაბუჟება.

PTH– ის მონიტორინგი ასევე რეკომენდებულია იმ შემთხვევაში, როდესაც პაციენტს მკურნალობენ კალციუმის რეგულირებასთან დაკავშირებულ დაავადებებზე (პარათირეოიდული სიმსივნეების მოცილება) ან თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

როგორ მოვემზადოთ ტესტის გასაკეთებლად?

ანალიზის გასაკეთებლად საჭიროა ვენური სისხლი. პაციენტი უნდა იყოს უზმოდ.

PTH ტესტის აღება რეკომენდებულია დილით, როდესაც მისი დონე მინიმალურია.

რეკომენდებულია ასევე საერთო კალციუმის, იონიზირებული კალციუმის, ფოსფორის, მაგნიუმის ერთდროული განსაზღვრა; ასევე სასარგებლოა სისხლის კრეატინინის განსაზღვრა.

შედეგების შესაძლო ინტერპრეტაცია:

პარათირეოიდული ჰორმონის მომატება აღინიშნება:

  • პირველადი ჰიპერპარათირეოიდიზმი (პარათირეოიდული ჯირკვლების ჰიპერპლაზია და კიბო, მრავლობითი ენდოკრინული ნეოპლაზია ტიპი I და 2);
  • მეორადი ჰიპერპარათირეოიდიზმი (თირკმელების ქრონიკული უკმარისობა, ჰიპოვიტამინოზი D, რაქიტი, წყლულოვანი კოლიტი, კრონის დაავადება);
  • მესამეული ჰიპერპარათირეოზი;
  • ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი;
  • ფსევდოჰიპოპარათირეოზი (პერიფერიული რეზისტენტობა)

პარათირეოიდული ჰორმონის დაქვეითება აღინიშნება:

  • პირველადი ჰიპოპარათირეოზი;
  • მეორადი ჰიპოპარათირეოიზი (ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებების ქირურგიული მკურნალობის გართულება, ჰიპომაგნიემია, ჰიპერვიტამინოზი D, სარკოიდოზი);
  • აქტიური ოსტეოლიზი

პირველადი ჰიპერპარათირეოიდიზმის მქონე პაციენტთა დაახლოებით 90% -ში აღინიშნება პარათირეოიდული ჰორმონის დონის მომატება. პირველადი ჰიპერპარათირეოიდიზმის მქონე პაციენტთა დაახლოებით 40% ასევე მცირდება შრატის ფოსფორის დონე.

PTH– ის დაბალი დონე და ფოსფორის მაღალი დონე ჰიპერკალციემიის მქონე პაციენტებში მიუთითებს, რომ ჰიპერკალციემია არ არის გამოწვეული PTH ან პარათირეოიდული დაავადებებით.

PTH და ფოსფორის დაბალი დონე ჰიპერკალციემიით დაავადებულ პაციენტში ვარაუდობენ პარანეოპლაზური ჰიპერკალციემიის დიაგნოზს. ეს ყველაზე ხშირად გამოწვეულია პეპტიდის (PTHRP) მიერ, რომელიც შეიძლება სინთეზირდეს სხვადასხვა ტიპის სიმსივნეების მიერ.

ჰიპოკალციემიის მქონე პაციენტში PTH დაბალი დონე ჰიპოპარათირეოიდიზმის ნიშანია, იმ პირობით, რომ შრატში მაგნიუმის დონე ნორმალურია.

0/5 (0 Reviews)
English EN Georgian KA Russian RU