რევმატოიდული ფაქტორი

ზოგადი ინფორმაცია

რევმატოიდული ფაქტორი (RF) არის ავტოანტისხეული, რომლის განსაზღვრა გამოიყენება აუტოიმუნური დაავადებების, განსაკუთრებით რევმატოიდული ართრიტის დიაგნოსტიკისა და შეფასების პროცესში. მომატებული მაჩვენებელი შესაძლოა დაკავშირებული იყოს ასევე სხვა აუტოიმუნურ, ანთებით ან ინფექციურ მდგომარეობებთან, ამიტომ შედეგის ინტერპრეტაცია საჭიროა კლინიკურ მონაცემებთან ერთად.

რევმატოიდული ფაქტორი

(RF) არის აუტოანტისხეულების ჰეტეროგენული ჯგუფი  რომელმაც შეიცვალა თავისი თვისებები ვირუსის ან სხვა აგენტის ზემოქმედების ქვეშ. ისინი, როგორც წესი, IgM ანტისხეულებია, მაგრამ შეიძლება წარმოადგენდნენ IgG და IgA ანტისხეულებსაც.

RFსინთეზირდება სინოვიალური მემბრანის პლაზმური უჯრედების მიერ. აუტოანტისხეულებს შეუძლიათ შექმნან იმუნური კომპლექსები როგორც კომპლემენტის სისტემის ცილებთან, ასევე სხვა ცილებთან ერთად. სინოვიალურ სითხეში მოხვედრისას აუტოანტისხეულები ფაგოციტირდებიან და ნადგურდებიან ნეიტროფილების მიერ, რაც აინდუცირებს ანთებითი მედიატორების გამოყოფას, რომლებიც აზიანებენ სახსრის ქსოვილს.

აუტოანტისხეულებს შეუძლიათ ასევე წარმოქმნან დიდი ცილოვანი კომპლექსები, რომლებიც ვერ ფაგოციტირდებიან და შედეგად დეპონირდებიან სისხლძარღვების ირგვლივ, უჯრედშორის სივრცეში, რაც იწვევს ანთებითი რეაქციის – ვასკულიტის – განვითარებას.

RF არ მონაწილეობს რევმატოიდული ართრიტის გამომწვევი ანთებითი პროცესის ინიცირებაში, თუმცა, სავარაუდოდ, განაპირობებს პროცესის გამწვავებას და მდგრადობას.

RFორგანიზმში შეიძლება გამოჩნდეს დაავადების დაწყებამდე და ზოგჯერ დაავადების კლინიკურ გამოვლინებამდე რამდენიმე წლით ადრე.

RF არსებობა/არარსებობის მიხედვით, რევმატოიდული ართრიტი იყოფა 2 კატეგორიად: სეროპოზიტიური ან სერონეგატიური. რევმატოიდული ართრიტის მქონე სეროპოზიტიურ პაციენტებში ეროზიული ართრიტის განვითარების რისკი, სახსრების ფუნქციის დაკარგვითა და სახსარგარე გამოვლინებებით, რამდენჯერმე მეტია სერონეგატიურ პაციენტებთან შედარებით.

როგორ მოვემზადოთ ტესტისთვის?

ტესტის ჩატარება სასურველია უზმოდ.

საკვლევი მასალა

ვენური სისხლი