კალიუმი K | (24 საათიანი შარდი)

შედეგების შესაძლო ინტერპრეტაცია

შარდში კალიუმის კონცენტრაცია იზრდება:

K+-ის გაძლიერებული ექსკრეცია ასოცირებული ჰიპოკალიემიასთან (K + შარდში > 20 მმოლ/ლ)

• თირკმლის მიერ K+ კარგვა თირკმლების დაავადების დროს.
• შარდმდენები.
• თირკმლის ტუბულარული აციდოზი I და II ტიპის;
• დიაბეტური ან ალკოჰოლური კეტოაციდოზი;
• პირველადი და მეორეული ჰიპერალდოსტერონიზმი;
• კუშინგის სინდრომი;
• ბარტერის სინდრომი;
• მეტაბოლური ალკალოზი, HCl-ის ნაწლავური კარგვით განპირობებული (ღებინება, კუჭის დრენაჟი).

K+-ის გაძლიერებული ექსკრეცია ასოცირებული ჰიპერკალიემიასთან (K + შარდში > 40 მმოლ/ლ)

• კალიუმის დიდი რაოდენობით მიღება (საკვებით ან თერაპიული გზით);
• უჯრედებში K+-ის შეღწევის შემცირება: ინსულინის დეფიციტი, β-ბლოკატორების შეყვანა, დიგიტალისი.
• ქსოვილის დესტრუქცია, ჰემოლიზი;
• მეტაბოლური აციდოზი;
• ჰიპერტონული ხსნარების ინფუზია.

შარდში კალიუმის კონცენტრაცია მცირდება:

K+-ის შემცირებული ექსკრეცია ასოცირებული ჰიპოკალიემიასთან (K + შარდში < 20 მმოლ/ლ)

• K+-ის მიღების შემცირება;
• კალიუმის ექსტრარენალური კარგვა (კანი, ფისტულები, საფაღარათო საშუალებები, დიარეა).

K+-ის შემცირებული ექსკრეცია ასოცირებული ჰიპერკალიემიასთან (K + შარდში < 40 მმოლ/ლ)

• ჰიპოალდოსტერონიზმი და ფსევდოჰიპოალდოსტერონიზმი;
• თირკმლის დაავადება შარდის დაბალი ნაკადით (ნეფროსკლეროზი, პიელონეფრიტი, გლომერულონეფრიტი).