ფოსფორი P | ლაბორატორიული კვლევა

შედეგების შესაძლო ინტერპრეტაცია

სისხლში ფოსფორის კონცენტრაცია იზრდება (ჰიპერფოსფატემია):

• არასრული ოსტეოპოროზი;
• ნეოპლასტიური დაავადებები (ლეიკემია, ლიმფომა);
• ოსტეოლიზისი (ძვლის მეტასტაზები);
• სარკოიდოზი;ვ
• ჰიპოპარათირეოზი, ფსევდოჰიპოპარათირეოზი, ჰიპერთირეოზი;
• კეტოაციდოზი შაქრიანი დიაბეტის დროს, ლაქტაციდოზი, რესპირატორული აციდოზი;
• D ჰიპერვიტამინოზი;
• აკრომეგალია;
• პორტალური ციროზი;
• ძვლის მოტეხილობების შეხორცება;
• ტოქსიკოზი ორსულებში;
• სპაზმოფილია;
• კუნთების დატვირთვის გაზრდა;
• ჭარბი ულტრაიისფერი გამოსხივება.

სისხლში ფოსფორის კონცენტრაცია მცირდება (ჰიპოფოსფატემია):

• ნაწლავის შეწოვის დარღვევა (D ვიტამინის დეფიციტი, მალაბსორბცია, ქრონიკული ალკოჰოლიზმი, შიმშილი, სტეატორეა);
• ოსტეომალაცეა, რაქიტი ბავშვებში;
• შარდის გაზრდილი გამოყოფა (ჰიპერპარათირეოზი, თირკმლის მილაკოვანი დაავადება, დიურეზული საშუალებების მიღება, მწვავე მილაკოვანი ნეკროზის დიურეზული ფაზა თირკმლის ტრანსპლანტაციის შემდეგ);
• რესპირატორული ალკალოზი;
• მძიმე დამწვრობა;
• ჰიპერინსულინემია (შაქრიანი დიაბეტის მკურნალობისას);
• ჰიპერვენტილაცია (სეფსისით, ინტოქსიკაციით, პანიკური პირობებით გამოწვეული);
• ავთვისებიანი სიმსივნეები;
• „მშიერი ძვლის“ სინდრომი (პროსტატის კიბოს მეტასტაზები ძვალში, პარათირეოიდექტომიის შემდგომი პერიოდი, რაქიტის ან ოსტეომალაციის მკურნალობის დაწყება);
• მემკვიდრეობითი დაავადებები (ფანკონის სინდრომი, ლოუს სინდრომი);
• ზრდის ჰორმონის დეფიციტი;
• ორსულობა;
• სხვადასხვა ეტიოლოგიის ჰიპერკალციემია;
• ფიზიკური უმოქმედობა ბავშვებში.