კალიუმი იონიზებული K | ლაბორატორიული კვლევა

შედეგების შესაძლო ინტერპრეტაცია

კალიუმის კონცენტრაცია იზრდება:

• თირკმლებით კალიუმის გამოყოფის შემცირება: თირკმლის მწვავე უკმარისობა, თირკმლის ქრონიკული უკმარისობა, ოლიგურია, ანურია;
• უჯრედების დაზიანებასთან დაკავშირებული დაავადებები: ერითროციტების ჰემოლიზი, დისემინირებული ინტრავასკულარული კოაგულაციის სინდრომი, დამწვრობა, კუნთების მძიმე დაზიანებები, რაბდომიოლიზი, ქსოვილის ჰიპოქსია, სიმსივნის ლიზისის სინდრომი;
• კალიუმის მასიური პარენტერალური შეყვანა;
• მძიმე მეტაბოლური აციდოზი და შოკი;
• დეჰიდრატაცია;
• თირკმელზედა ჯირკვლის ქრონიკული უკმარისობა (ჰიპოალდოსტერონიზმი);
• დიაბეტური კომა ინსულინოთერაპიამდე, დეკომპენსირებული შაქრიანი დიაბეტი;
• ფსევდოჰიპოალდოსტერონიზმი;
• თრომბოციტოზი ზოგიერთ ქრონიკულ მიელოპროლიფერაციულ სინდრომში;
• კალიუმის შემანარჩუნებელი შარდმდენების მიღება.

კალიუმის კონცენტრაცია მცირდება:

• K+ ექსკრეციის დაქვეითება და მეტაბოლური აციდოზი ან ალკალოზი (ექსტრარენალური K+ დაკარგვა): დიარეა, ღებინება, ფისტულები, საფაღარათო საშუალებები, უხვი ოფლიანობა, მძიმე დამწვრობა;
• K+ ექსკრეციის დაქვეითება მეტაბოლური აციდოზის ან ალკალოზის გარეშე: პარენტერალური თერაპია კალიუმის დამატებითი მიღების გარეშე, უზმოზე, ანორექსია, მალაბსორბცია, ქრონიკული ალკოჰოლიზმი, ანემიის მკურნალობა რკინით, ვიტამინი B12-ით ან ფოლიუმის მჟავით;
• გაზრდილი K+ ექსკრეცია და მეტაბოლური აციდოზი: თირკმლის მილაკოვანი, დიაბეტური ან ალკოჰოლური კეტოაციდოზი;
• K+-ის გაზრდილი ექსკრეცია და ნორმალური pH დონე (ჩვეულებრივ თირკმლის წარმოშობის): ობსტრუქციული ნეფროპათიის გამოჯანმრთელების პროცესი, ჰიპომაგნიემია, პერიოდული ჰიპოკალიემიური დამბლა, მონოციტური ლეიკემია;
• თირკმელზედა ჯირკვლის თანდაყოლილი ჰიპერპლაზია (ასოცირებული მეტაბოლურ ალკალოზთან);
• ინფექციური მონონუკლეოზი;
• ინტენსიური ფიზიკური აქტივობა;
• გლუკოზის ინექციები, რომლებიც დაკავშირებულია ინსულინის დონის მატებასთან;
• სტრესი;
• სხეულის ტემპერატურის შემცირება.