ფიბრინოგენი | ლაბორატორიული კვლევა

შედეგების შესაძლო ინტერპრეტაცია

ფიბრინოგენის დონე იზრდება:

• ანთებითი ინფექციური დაავადებები;
• გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები;
• ათეროსკლეროზი;
• ქვემწვავე, ქრონიკული დისემინირებული ინტრავასკულარული კოაგულაციის სინდრომი;
• ქირურგიული ჩარევები, დაზიანებები, დამწვრობა;
• კოლაგენოზები;
• თირკმლის დაავადება (პიელონეფრიტი, გლომერულონეფრიტი, HUS, ნეფროზული სინდრომი);
• ნეოპლაზმები;
• მოწევა.

ფიბრინოგენის დონე მცირდება:

• DIC სინდრომი;
• თანდაყოლილი დისფიბრინოგენემია;
• ახალშობილებში ჰემოსტაზური სისტემის მოუმწიფებლობის გამო;
• ღვიძლის მძიმე დაზიანება (ციროზი, ტოქსიკური ან კვებითი მოწამვლა);
• თრომბოლიზური თერაპია.