ასკარიდა | ანტისხეულები IgG (შრატი)

ზოგადი ინფორმაცია

ასკარიდა | ანტისხეულები IgG (შრატი)

ასკარიდის (Ascaris lumbricoides) მიმართ IgG ანტისხეულების განსაზღვრა შრატში გამოიყენება პარაზიტთან კონტაქტის ან ინფექციის არსებობის დასადასტურებლად. IgG ანტისხეულები ინფიცირების შემდეგ ვითარდება და შესაძლოა ორგანიზმში ხანგრძლივი დროით შენარჩუნდეს, ამიტომ კვლევის შედეგი ყოველთვის უნდა შეფასდეს კლინიკურ მონაცემებთან და სხვა დიაგნოსტიკურ კვლევებთან ერთად.

საკვლევი მასალა: შრატი.

ასკარიდა მრგვალი ჭიების – ნემატოდების  ტიპის პარაზიტია,  რომლებიც ცხოვრობს სხვა ორგანიზმების ნაწლავში. ჭიის კვერცხების გავრცელება ფეკალურ-ორალური გზით ხორციელდება და არასათანადო ჰიგიენურ

ასკარიდოზი საკმაოდ გავრცელებულია ტროპიკული და სუბტროპიკული რეგიონების მაცხოვრებლებში, განსაკუთრებით არადამაკმაყოფილებელ სანიტარულ პირობებში.

ასკარიდოზი პირდაპირი გზით ადამიანიდან ადამიანზე არ ვრცელდება. ამისთვის ადამიანს უნდა ქონდეს კონტაქტი განავლოვანი მასებით დაბინძურებულ ნიადაგთან ან წყალთან, რომელიც შეიცავს ასკარიდის კვერცხებს. ადამიანი ასევე შეიძლება დაავადდეს თერმულად  არასაკმარისად დამუშავებული ღორის ან ქათმის ხორცით, რომელიოც შესაძლოა იყოს დაავადებული ასკარიდოზით. მცირეწლოვან ბავშვებში დასნებოვნება შეიძლება მოხდეს ნიადაგტან კონტაქტის შემდეგ ჭუჭყიანი ხელებით, გაურეცხავი ხილით და ბოსტნეულით.

სიმპტომები

ასკარიდოზი შესაძლოა უსიმპტომოდ მიმდინარეობდეს.  როდესაც ჭიის მიკროსკოპული ლარვები მოხვდება ნაწლავში, ნაწლავის კედლის გავლით ხვდება სისხლძარღვებში და იწყებს მოძრაობას სისხლის ნაკადთან ერთად. ლარვები შესაძლოა მოხდეს სხვადასხვა ორგანოში.  ლარვების მომწიფება მიმდინარეობს წვრილ ნაწლავში და იწვევს ისეთ სიმპტომებს როგორიცაა:

• მუცლის ყრუ ტკივილი
• გულისრევა-ღებინება
• დიარეა, სისხლიანი მინარევით

თუ ნაწლავში ჭიის დიდი რაოდენობაა, შესაძლოა განვითარდეს:

• მუცლის მწვავე ტკივილი
• სისუსტე
• ღებინება
• წონის კლება და მალნუტრიცია (საკვების ათვისების დარღვევები)
• ჭიები პირნაღებ მასაში და განავალში