სისხლის საერთო ანალიზი

შედეგების შესაძლო ინტერპრეტაცია

ტესტის შედეგების ინტერპრეტაცია ემყარება მოცემული ლაბორატორიის -„სინევოს“ რეფერენსულ მაჩვენებლებს (საცნობარო დიაპაზონს), რადგან სხვადასხვა ლაბორატორიაში პარამეტრების განსასაზღვრად შეიძლება გამოყენებულ იქნას სხვადასხვა მეთოდი.

ანალიზის შედეგების ინტერპრეტაციისას გასათვალისწინებელია პაციენტის ასაკი, სქესი, მიღებული მედიკამენტები და პათოლოგიური მდგომარეობები.

სისხლის საერთო ანალიზის პარამეტრები ძირითადად კავშირშია ერთმანეთთან და მათი ინტერპრეტაცია, როგორც წესი ხდება ერთად:

სისხლის წითელი უჯრედების/ერითროციტების რაოდენობა, ჰემოგლობინი და ჰემატოკრიტი – ეს სამი ინდიკატორი ერთმანეთთან მჭირდო კავშირშია, რადგან ისინი განსაზღვრავენ სისხლის წითელი უჯრედების ინდივიდუალურ ასპექტებს. თუ ამ პარამეტრების გამოკვლევამ აჩვენა შემცირება, ეს, სავარაუდოდ, ანემიაზე მიუთითებს, მაგრამ რადგან არსებობს ანემიის სხვადასხვა სახეობა, ექიმმა შეიძლება დანიშნოს დამატებითი ტესტები ანემიის ტიპის დასადგენად – მაგალითად, რკინა დეფიციტური ან მეგალობლასტური ანემიების დიაგნოსტიკისათვი,. შეიძლება საჭირო გახდეს დამატებითი ტესტი რკინასა და ვიტამინ B12–ზე. ანემია შეიძლება ასევე გამოწვეული იყოს სისხლის დაკარგვით ან სხვა მიზეზებით. მომატებული ერითროციტების რაოდენობა, ჰემატოკრიტი და ჰემოგლობინი შეიძლება მიუთითებდეს პოლიციტემიაზე ან მდგომარეობებზე, რომლებიც აზიანებენ გულის კუნთს.

სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობა:

• ლეიკოციტების შემცირებული რაოდენობა შეიძლება ასოცირებული იყოს აუტოიმუნურ დაავადებასთან, რომელიც ანადგურებს მათ, ძვლის ტვინის პრობლემებთან ან სიმსივნურ დაავადებებთან. სხვადასხვა მედიკამენტის გამოყენებამ ასევე შეიძლება გამოიწვიოს სისხლის თეთრი უჯრედების შემცირება.
  სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობის მომატება შეიძლება იყოს ინფექციის ან ანთების ნიშანი. გარდა ამისა, შეიძლება მიუთითებდეს ძვლის ტვინის ან იმუნური სისტემის დაავადებაზე. მაღალი დონე ასევე შეიძლება იყოს სხვადასხვა მედიკამენტის გამოყენების შედეგი.
• ნეიტროფილების რაოდენობის მომატება შეიძლება დაკავშირებული იყოს სეფსისთან, ქსოვილის ნეკროზთან, ქრონიკულ ანთებით დაავადებებთან, როგორებიცაა -რევმატოიდული ართრიტი, ვასკულიტი, პანკრეატიტი და სხვა. მათი დონის შემცირება შეიძლება ასოცირებული იყოს სეპტიცემიასთან, იმუნური სისტემის დათრგუნვასთან ან გარკვეული პრეპარატების გამოყენებასთან.
• ლიმფოციტების რაოდენობის მომატება შეიძლება გამოწვეული იყოს ვირუსული ინფექციების, ქრონიკული ინფექციების, ვასკულიტის, ასევე ნეოპლასტიური პროცესის – ლეიკემიის, ზოგიერთი ტიპის ლიმფომის და სხვათა გამო. მათი დონის შემცირება შეიძლება ასოცირებული იყოს იმუნოდეფიციტის სინდრომებთან, შიდსთან, წითელ მგლურასთან და სხვა.
• მონოციტების რაოდენობის მომატება – ყველაზე ხშირად ბაქტერიული ინფექციებით არის განპირობებული. მათი დონის შემცირება აღინიშნება კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობისას, აპლასტიური ანემიის დროს და სხვა.
• ეოზინოფილების რაოდენობის მატებას იწვევს ალერგიული დაავადებები, როგორიცაა ასთმა, ატოპიური დერმატიტი, საკვებისმიერი ალერგია, სიმსივნური და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები. მათი დონის შემცირება ხშირად ასოცირდება კუშინგის სინდრომთან ან გარკვეული მედიკამენტების გამოყენებასთან.
• ბაზოფილების რაოდენობის მომატება ასოცირდება ალერგიულ დაავადებებთან, სისტემურ მიელოპროლიფერაციულ სინდრომებთან, ჰიპოთირეოზთან და სხვა. მათი დონის შემცირება დაკავშირებულია ინფექციური პროცესის მწვავე ფაზასთან, ჰიპერთირეოზთან, თანდაყოლილ დაბალ დონესთან და სხვა.

თრომბოციტების რაოდენობა – როგორც მაღალი, ისე დაბალი დონე დაავადების ნიშანია. ნებისმიერ შემთხვევაში, თუ მათ რიცხვში გადახრებია, მიზეზის დასადგენად დამატებითი ტესტებია საჭირო. ეს მდგომარეობები შეიძლება იყოს მემკვიდრეობითი, აუტოიმუნური, გარკვეული მედიკამენტების მიღების ან ქირურგიული პროცედურების შედეგი.