საერთო ცილა | ლაბორატორიული კვლევა

შედეგების შესაძლო ინტერპრეტაცია

საერთო ცილის კონცენტრაციის გაზრდა:

• დეჰიდრატაცია: მძიმე დაზიანებების, დამწვრობის, ქოლერის დროს;
• მწვავე, ქრონიკული ინფექციები;
• პარაპროტეინემია: მრავლობითი მიელომა, ვალდენსტრომის დაავადება;
• სარკოიდოზი და სხვა გრანულომატოზური დაავადებები;
• კოლაგენოზი და რევმატოიდული ართრიტი;
• ტროპიკული დაავადებები: კალა-აზარი – ინდური ვისცერული ლეიშმანიოზი, კეთრი;
• ჰიპერიმუნოგლობულინემია, მონო- და პოლიკლონური გამოპათიები;
• ტურნიკეტის გახანგრძლივებული გამოყენება წინამხრის ვენებზე;
• სხეულის პოზიციის შეცვლამ ჰორიზონტალურიდან ვერტიკალურში შეიძლება გაზარდოს ცილის კონცენტრაცია 30 წუთში დაახლოებით 10%-ით;
• აქტიური ფიზიკური აქტივობამ შეიძლება გამოიწვიოს ინდიკატორის ზრდა 10% -მდე.

საერთო ცილის კონცენტრაციის შემცირება:

• ცილების არასაკმარისი მიღება: უზმოზე, დიეტა ცილის გარეშე;
• მომატებული ცილის კარგვა: თირკმლის დაავადება, სისხლის დაკარგვა, დამწვრობა, ნეოპლაზმები, შაქრიანი დიაბეტი, ასციტი;
• ცილის წარმოქმნის დარღვევა, ღვიძლის არასაკმარისი ფუნქციის გამო: ღვიძლის ციროზი, ღვიძლის ტოქსიური დაზიანება, ჰეპატიტი;
• გლუკოკორტიკოსტეროიდებით ხანგრძლივი მკურნალობა;
• მალაბსორბცია: ენტერიტი, ენტეროკოლიტი, პანკრეატიტი;
• ცილის დაშლის პროცესების გაძლიერება: ცხელება და ინტოქსიკაცია;
• ჰიპოთირეოზი;
• ორსულობა (განსაკუთრებით მე-3 ტრიმესტრში), ლაქტაცია;
• ადრეული ბავშვობა;
• ხანგრძლივი წოლითი რეჟიმი;
• სითხის სწრაფი შეყვანა;
• ტრავმის შემდეგ ხანგრძლივი იმობილიზაცია;
• ქირურგიული ჩარევები.