ანტი-მიტოქონდრიული M2-3E IgG (AMA-M2-3E IgG)

ზოგადი ინფორმაცია

ანტი-მიტოქონდრიული M2-3E IgG (AMA-M2-3E IgG)

ანტი-მიტოქონდრიული ანტისხეულები (AMA) არის ორგანო-არასპეციფიკური  ანტისხეულები, რომლებიც მიმართულია მიტოქონდრიის შიდა მემბრანაში არსებულ ლიპოპროტეინების წინააღმდეგ.

ანტი-მიტოქონდრიული ანტისხეულები (AMA)  წარმოადგენს სეროლოგიურ მარკერს პირველადი ბილიარული ციროზისთვის (გავრცელება 90–96%).

პირველადი ბილიარული ციროზი) არის ქრონიკული ღვიძლის  აუტოიმუნური დაავადება, რომელიც იწვევს ნაღვლის მცირე სადინრების პროგრესულ დაზიანებას.

განვითარებული იმუნური რეაქცია აზიანებს სადინრების ეპითელურ უჯრედებს (ეპითელური უჯრედების მიტოქონდრიების სტრუქტურების მიმართ წარმოქმნილი ანტისხეულებით).

კლინიკურად ვითარდება ქოლესტაზი (ნაღვლის შეგუბება), ჰეპატიტი (ღვიძლის ქსოვილის ანთება) და ფიბროზული (შემაერთებელქსოვილოვანი) დეგენერაცია – საბოლოოდ ციროზის განვითარებით.

დაავადება უმეტესად გვხვდება ქალებში და აქვს გენეტიკური წინასწარგანწყობა.

მიტოქონდრიული ანტიგენები, რომლებსაც ანტი-მიტოქონდრიული ანტისხეულები (AMA) ამოიცნობს, დაყოფილია 9 ქვეტიპად (M1–M9), სადაც M2 არის ის ქვეტიპი, რომელიც ყველაზე მეტად არის დაკავშირებული პირველადი ბილიარული ციროზთან (პაციენტების 99%).

ანტიმიტოქონდრიული ანტიგენების კლასებია:

• M1 – კარდიოლიპინი (ფოსფოლიპიდი)
• M2 – პირუვატდეჰიდროგენაზას კომპლექსი (ყველაზე მნიშვნელოვანი და სპეციფიკური პირველადი ბილიარული ციროზისთვის)
• M3 – გარეთა მიტოქონდრიული მემბრანის კომპონენტები
• M4 – სულფიტოქსიდაზა
• M5 – სხვადასხვა მიტოქონდრიული პროტეინები (ნაკლებად განსაზღვრული)
• M6 – მიტოქონდრიული ფერმენტული კომპონენტები
• M7 – სარკოზინოქსიდაზა
• M8 – დიჰიდროლიპოამიდ დეჰიდროგენაზასთან დაკავშირებული ანტიგენები
• M9 – გლიკოგენფოსფორილაზა

განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია M2, რადგან იგი თითქმის ყველა შემთხვევაში (≈95–99%) გვხვდება პირველადი ბილიარული ციროზის დროს და მნიშვნელოვანი დიაგნოსტიკური მარკერია.