“ჰერპეს პროფილი 2”  მოიცავს შემდეგი პარამეტრების კვლევას:

მარტივი ჰერპეს ვირუსი (HSV) უძველესი და ყველგან გავრცელებული ვირუსია, რომელიც ადამიანებში იწვევს მწვავე და მორეციდივე ინფექციებს. გადაცემა ხდება ინფიცირებულ ადამიანებთან მჭიდრო კონტაქტით. ვირუსი ხვდება ლორწოვან გარსებში (თვალის, პირის ღრუს და სასქესო ორგანოების) და ადგილობრივად მრავლდება. ინფექციის კლინიკური მიმდინარეობა ცვალებადია და სიმპტომები ზოგჯერ შეიძლება იყოს მინიმალური და შეუმჩნეველი. ძირითადად ვითარდება გამონაყარი, კანის დაზიანება, სასქესო ტრაქტის დაზიანება და ახალშობილთა ჰერპესი. ინფიცირებულთა მცირე პროცენტში ვირუსი შეიძლება შევიდეს მგრძნობიარე ნერვული ფესვის ლიმფურ კვანძში და გამოიწვიოს განმეორებითი (რეკურენტული) ინფექციები. ძალიან ხშირად, ინფექცია უსიმპტომოდ მიმდინარეობს და ვირუსი რჩება ლატენტურ მდგომარეობაში (მიძინების მდგომარეობაში). მისი ხელახალი გააქტიურება ჩვეულებრივ ხდება გარე ფაქტორების გავლენის ქვეშ, როგორიცაა იმუნიტეტის დაქვეითება, სტრესი ან სხვა ინფექცია.

ზოგადი ინფორმაცია

არსებობს ჰერპეს ვირუსის ორი ძირითადი ტიპი: HSV1 და HSV2.

პირველი ტიპის მარტივი ჰერპეს ვირუსი (HSV-1) იწვევს პირველად ჰერპესს, რომელიც ძირითადად აზიანებს კანს, ტუჩებს, პირის ღრუს ლორწოვანს, კონიუნქტივას, ზედა კიდურებს, იწვევს მენინგოენცეფალიტს, ახალშობილთა ჰერპესს და თანდაყოლილ ოფთალმოჰერპესს.

პირველადი HSV1 ინფექციები უპირატესად შეძენილია ბავშვობაში; ოროფარინგეალური ინფექციის შემდეგ ვირუსი ახდენს სამწვერა ნერვის განგლიების კოლონიზაციას, სადაც ის რჩება მიძინებული. ბავშვებში ყველაზე მნიშვნელოვანი კლინიკური გამოვლინება გინგივოსტომატიტია, უფროს ასაკში კი დამახასიათებელია ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები და ინფექციური მონონუკლეოზის მსგავსი სინდრომი.

მეორე ტიპის მარტივი ჰერპეს ვირუსი (HSV II) იწვევს პირველად ჰერპესს კანის და სასქესო ორგანოების, დუნდულოების, ქვედა კიდურების დაზიანებით. იწვევს მენინგოენცეფალიტს, ახალშობილთა ჰერპესს, თანდაყოლილ ჰერპესს, მიელიტსა და ენცეფალიტს. HSV1 ინფექციების პრევალენტობა მთელს პოპულაციაში 70-80%-ს წარმოადგენს, ხოლო HSV2-ის პრევალენტობა დაახლოებით 17-25%-ია.

გენიტალური ჰერპესი შეიძლება იყოს გამოწვეული როგორც HSV1-ით (შემთხვევების 15%), ასევე HSV2-ით (შემთხვევების 85%). წარმოადგენს სქესობრივი გზით გადამდებ დაავადებას, მას გენიტალიების მიდამოში ახასიათებს დაზიანებები სეროზული შიგთავსით სავსე მცირე ვეზიკულების სახით, რომლებიც ადვილად იშლება და მათ ადგილას ჩნდება მტკივნეული წყლულები, დაზიანებას შესაძლოა თან ახლდეს ტკივილი და წვის შეგრძნება შარდვისას. სხვა სიმპტომები შეიძლება იყოს ქავილი და ლიმფადენოპათია. ხშირად პირველად დაზიანებებს თან ახლავს სისტემური სიმპტომები, როგორიცაა ცხელება, თავის ტკივილი, ფოტოფობია, მიალგია და ზოგადი სისუსტე.

მიუხედავად იმისა, რომ HSV1 და HSV2 სხვადასხვა გზით გადაეცემა და გავლენას ახდენს სხეულის სხვადასხვა უბანზე, ხშირად ვლინდება გადაკვეთა ამ ორი ვირუსის ეპიდემიოლოგიასა და მათ მიერ გამოწვეული ინფექციების კლინიკურ გამოვლინებებს შორის.

დიფერენცირება HSV1 და HSV2 ინფექციებს შორის სასარგებლოა სუბკლინიკური ან შეუმჩნეველი ინფექციების მქონე პაციენტებში. ძირითადი სიტუაციები, რომლებშიც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია HSV1 და HSV2-ის დიფერენცირება, არის შემდეგი:

  • ორსული ქალების კონსულტაცია და თანდაყოლილი ინფექციის რისკის დადგენა.
  • ინფექციის რეაქტივაციის ალბათობის განსაზღვრა (უფრო მაღალი HSV2-ის შემთხვევაში).
  • ანტივირუსული თერაპიის განსაზღვრა (შეიძლება განსხვავდებოდეს HSV-ის ტიპის მიხედვით).

HSV ინფექციების დიაგნოსტიკა ჩვეულებრივ ხდება კლინიკური გამოვლინებებისა და ლაბორატორიული გამოკვლევების საფუძველზე, როგორიცაა ვირუსული დნმ-ის გამოვლენა, ვირუსული კულტურები და სეროლოგიური ტესტები.

სეროლოგიური მარკერების (IgM, IgG) შეფასება წარმოადგენს ინფექციის დიაგნოსტიკის არაპირდაპირ მეთოდს – ეს საშუალებას გვაძლევს შევაფასოთ ორგანიზმის იმუნური პასუხი ორგანიზმში არსებულ პათოგენზე.

IgG-ის განსაზღვრა – ეს კვლევა საშუალებას გვაძლევს განვსაზღვროთ IgG ანტისხეულები HSV1 და HSV2-ის მიმართ სისხლის შრატში. IgG ანტისხეულები მარტივი ჰერპეს ვირუსის წინააღმდეგ გვხვდება მოზრდილების 80-90%-ში, ამიტომ მათ ერთჯერად განსაზღვრას კლინიკური მნიშვნელობა არ აქვს. მნიშვნელოვანია ანტისხეულების დონის ცვლილებების დინამიკაზე დაკვირვება. მწვავე ინფექციის ან ვირუსის რეაქტივაციისას გამოვლენილია IgG ანტისხეულების დონის მატება. შესაძლოა IgG ანტისხეულები მთელი სიცოცხლის განმავლობაში ცირკულირებდნენ ორგანიზმში. IgG ანტისხეულების დონის მატება 7-10 დღის ინტერვალით მიღებული შრატის შესწავლისას მიუთითებს მორეციდივე ჰერპესულ ინფექციაზე.

HSV 1 და HSV 2-ით ინფიცირებისას, ინფექციის ადრეულ სტადიაზე, ორგანიზმში IgG ანტისხეულები შეიძლება არ გამოვლინდეს.

როგორ მოვემზადოთ ჰერპესის პროფილური კვლევისთვის?

ტესტირებამდე სპეციალური მომზადება საჭირო არ არის.

საკვლევი მასალა

ტესტისთვის საჭიროა – ვენური სისხლი.

შედეგების შესაძლო ინტერპრეტაცია

IgG

HSV1 ან HSV2-ით ინფიცირებულ ადამიანებს შესაძლოა არ ჰქონდეთ IgG ანტისხეულების შესამჩნევი დონე ინფექციის ადრეულ სტადიაზე. IgG ანტისხეულების კონცენტრაციის ზრდა იწყება პირველადი ინფექციიდან 1-2 კვირის შემდეგ, პიკს აღწევს 6-8 კვირაში და შემდეგ თანდათან მცირდება. ანტისხეულების დონე შეიძლება იყოს ძალიან დაბალი ან შეუმჩნეველი რეაქტივაციებს შორის პერიოდში.

IgG ანტისხეულების სეროკონვერსიის (ნეგატიური -> პოზიტიური) დემონსტრირება ადასტურებს აქტიურ ინფექციას.

დიაგნოსტიკური შეზღუდვები

  • მიღებული შედეგები ყოველთვის უნდა განვიხილოთ კლინიკური დიაგნოზისა და სხვა ლაბორატორიული ტესტების შედეგების კონტექსტში.
  • IgG ანტისხეულების არსებობა ერთ ნიმუშში არ არის საკმარისი იმისათვის, რომ განვასხვაოთ აქტიური და გადატანილი ინფექციები. აქტიურ ინფექციას ადასტურებს IgM ანტისხეულების არსებობა, IgG ანტისხეულების მნიშვნელოვანი ზრდის დემონსტრირება დინამიკაში, ან ვირუსის პირდაპირი კულტივირება.
  • იმუნოდეფიციტის მქონე პაციენტებში, შედეგები უნდა იქნას ინტერპრეტირებული სიფრთხილით.

ანალიზის დასახელება / Name of the test კატეგორია / Category ფასი / Price კოდი / CODE პასუხის დრო (სამუშაო დღე)** ანალიზის შესრულების ლოკაცია**** ყიდვაhf:categories

ჰერპეს პროფილი 2 –  55 ლარი, ნაცვლად 70 ლარისა

English EN Georgian KA Russian RU
Call Now Button