იმუნოგლობულინი A (IgA)

ზოგადი ინფორმაცია

იმუნოგლობულინი A (IgA) განსაზღვრა არის ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც გამოიყენება იმუნური სისტემის ფუნქციის შეფასებისთვის. IgA  ანტისხეულია, რომელიც მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ლორწოვანი გარსების დაცვაში — სასუნთქი გზები, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი და შარდ-სასქესო სისტემა.

იმუნოგლობულინი A (IgA)

წარმოადგენს მთლიანი იმუნოგლობულინების 10-15%-ს. IgA არის ძირითადი სეკრეტორული ანტისხეული; ის გვხვდება ცრემლში, ნერწყვში, რესპირატორულ, კუჭ-ნაწლავის და უროგენიტალურ სეკრეტებში. დიმერულ ფორმაში (IgA₂) ის დამატებით შეიცავს ორ ოლიგოპეპტიდურ ჯაჭვს: ერთ შემაკავშირებელს და ერთ სეკრეტორულს (გლიკოპროტეინს). IgA₂ მდგრადია პროტეოლიზური მოქმედების მიმართ და მონაწილეობს ბაქტერიების აგლუტინაციაში, რითაც ხელს უშლის ლორწოვან გარსებში მათ შეღწევას.

IgA-ს მომატებული დონე გვხვდება ლიმფოპროლიფერაციულ დარღვევებში, განსაკუთრებით მრავლობითი IgA მიელომისა და “ხმელთაშუა ზღვის” ლიმფომის ნაწლავური ლოკალიზაციის შემთხვევაში. IgA-ის დონის მატება შეიძლება აღინიშნოს ლორწოვანის ზედაპირის მრავალი პათოლოგიის დროს. IgA-ს დონის დაქვეითება შეინიშნება ქრონიკული სინოპულმონარული დაავადების, ატაქსია-ტელეანგიექტაზიის და თანდაყოლილი დეფიციტის მქონე პაციენტებში. ზოგიერთ კლინიკურად მნიშვნელოვან IgA-ის დეფიციტს თან ახლავს IgG₂-ისა და IgG₄-ის დეფიციტი.

IgA-ს თანდაყოლილი დეფიციტის მქონე პაციენტები მიდრეკილნი არიან აუტოიმუნური დარღვევებისკენ და შეიძლება განუვითარდეთ ანტისხეულები IgA-ს მიმართ, ანაფილაქსიის რისკით, IgA-ის შემცველი სისხლის ერთჯერადი გადასხმის შემთხვევაშიც კი;

საკვლევი მასალა

ვენური სისხლი